مقاله

نحوه استفاده از دستگاه شستشوی اضطراری چشم ( دوش چشم شوی)

دوش چشم شوی

چرا دوش های اضطراری یا ایستگاه های شستشوی چشم مهم هستند؟

10 تا 15 ثانیه اول پس از قرار گرفتن در معرض یک محصول خطرناک، به ویژه یک محصول خورنده، حیاتی است. تاخیر در درمان، حتی برای چند ثانیه، ممکن است منجر به آسیب جدی شود.

دوش‌های اضطراری و ایستگاه‌های شستشوی چشم، آلودگی را در محل انجام می‌دهند. آنها به کارگران این امکان را می دهند که محصولات خطرناکی را که می توانند باعث آسیب شوند، دور بریزند.

مواجهه‌های اتفاقی حتی با کنترل‌های مهندسی خوب و اقدامات احتیاطی ایمنی همچنان ممکن است رخ دهد. در نتیجه، ضروری است که فراتر از استفاده از روش های کار ایمن یا تجهیزات حفاظت فردی نگاه کنید. دوش های اضطراری و ایستگاه های شستشوی چشم، پشتیبان های لازم برای به حداقل رساندن اثرات قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی هستند.

دوش اضطراری همچنین می تواند به طور موثر در خاموش کردن آتش لباس یا برای شستشوی آلاینده ها از روی لباس استفاده شود.

قانون چه میگوید؟

با آژانس بهداشت و ایمنی شغلی محلی خود مشورت کنید و قوانین مربوطه را برای هرگونه الزامی برای نصب این تجهیزات بررسی کنید. در حال حاضر هیچ استاندارد کانادایی برای طراحی یا قرار دادن ایستگاه های شستشوی چشم یا دوش های اضطراری وجود ندارد. در نتیجه، استاندارد Z358.1-2014 موسسه استاندارد ملی آمریکا (ANSI) “چشمشویی و تجهیزات دوش اضطراری” به طور کلی به عنوان راهنما استفاده می شود. همیشه دستورالعمل های سازنده را برای نصب دستگاه دنبال کنید.

توجه: از آنجایی که هیچ استاندارد کانادایی برای دوش های اضطراری و ایستگاه های شستشوی چشم وجود ندارد، در تهیه این سند از استاندارد ANSI آمریکا Z358.1-2014 استفاده شده است.

چه چیزی به عنوان “مایع شستشو” در نظر گرفته می شود؟

استاندارد ANSI “مایع شستشو” را به عنوان هر آب آشامیدنی (شامیدنی)، آب نگهداری شده، محلول نمکی بافر نگهداری شده یا سایر محلول های قابل قبول پزشکی تعریف می کند. قوانین محلی ممکن است در برخی موارد اعمال شود. این سند از اصطلاح “آب” برای هر یک از این مایعات شستشوی قابل قبول استفاده می کند، مگر اینکه طور دیگری مشخص شده باشد.

ناحیه تماس چه مدت باید شسته یا شسته شود؟

ANSI Z358.1-2014 مشخص نمی کند که چه مدت قسمت آسیب دیده بدن باید شسته شود. مشخص می کند که تجهیزات نصب شده طبق استاندارد می توانند مایع شستشو را برای حداقل 15 دقیقه فراهم کنند.

برگه اطلاعات ایمنی (SDS) برای محصول خطرناک باید راهنمایی در مورد شستشو در بخش 4: اقدامات کمک های اولیه ارائه دهد. با این حال، اگر ماهیت محصول مشخص نیست، مراجع دیگر حداقل دوره شستشوی 20 دقیقه ای را توصیه می کنند. اگر هویت و خواص ماده شیمیایی مشخص باشد، زمان شستشو یا شستشو را می توان تغییر داد. مثلا:

  • 5 دقیقه برای محرک های غیر محرک یا خفیف،
  • 15-20 دقیقه برای محرک های متوسط تا شدید و مواد شیمیایی که در صورت جذب از طریق پوست باعث ایجاد سمیت حاد می شوند.
  • 30 دقیقه برای اکثر مواد خورنده، و
  • 60 دقیقه برای قلیاهای قوی (مانند سدیم، پتاسیم یا هیدروکسید کلسیم).

در همه موارد، اگر سوزش ادامه داشت، روش شستشو را تکرار کنید. مهم است که در اسرع وقت پس از ارائه کمک های اولیه به پزشک مراجعه کنید. باید با یک پزشک آشنا با روش های درمان قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی با چشم و بدن مشورت شود.

چه نوع تجهیزاتی باید نصب شود؟

دوش های اضطراری برای شستشوی سر و بدن کاربر طراحی شده اند. آنها نباید برای شستشوی چشم کاربر استفاده شوند زیرا سرعت یا فشار زیاد جریان آب می تواند در برخی موارد به چشم آسیب برساند. ایستگاه های شستشوی چشم فقط برای شستشوی ناحیه چشم و صورت طراحی شده اند. واحدهای ترکیبی موجود هستند که دارای هر دو ویژگی هستند: دوش و چشم شوی.

نیاز به دوش اضطراری یا ایستگاه های شستشوی چشم بر اساس خواص مواد شیمیایی است که کارگران استفاده می کنند و وظایفی که در محل کار انجام می دهند. تجزیه و تحلیل خطرات شغلی و ارزیابی ریسک می تواند ارزیابی خطرات بالقوه شغل و مناطق کاری را ارائه دهد. انتخاب محافظ – دوش اضطراری، شستشوی چشم یا هر دو – باید با خطر مطابقت داشته باشد.

در برخی مشاغل یا مناطق کاری، تأثیر یک خطر ممکن است به صورت و چشمان کارگر محدود شود. بنابراین، یک ایستگاه شستشوی چشم ممکن است وسیله مناسبی برای محافظت از کارگران باشد. در شرایط دیگر، کارگر ممکن است در معرض خطر تماس قسمتی یا تمام بدن با یک ماده شیمیایی باشد. در این مناطق، دوش اضطراری ممکن است مناسب تر باشد.

یک واحد ترکیبی توانایی شستشوی هر قسمت از بدن یا تمام بدن را دارد. این محافظ ترین وسیله است و باید تا جایی که ممکن است استفاده شود. این واحد همچنین در مناطق کاری که اطلاعات دقیق در مورد خطرات وجود ندارد یا عملیات پیچیده و خطرناک شامل بسیاری از مواد شیمیایی با خواص مختلف است، مناسب است. یک واحد ترکیبی در شرایطی مفید است که در رسیدگی به کارگری که ممکن است به دلیل درد شدید یا شوک ناشی از آسیب نتواند دستورالعمل ها را دنبال کند، مشکلاتی وجود دارد.

تجهیزات باید دارای چه مشخصاتی باشند؟

توجه: تمام ابعاد و اندازه‌گیری‌ها از استاندارد Z358.1-2014 موسسه استاندارد ملی آمریکا (ANSI) «تجهیزات شستشوی چشم و دوش اضطراری» گرفته شده است. با این حال، تمام ابعاد و اندازه‌گیری‌های مورد نیاز استاندارد ANSI در اینجا فهرست نشده‌اند.

دوش های اضطراری

دوش اضطراری باید الگویی از آب با قطر حداقل 50.8 سانتی متر (20 اینچ) در 152.4 سانتی متر (60 اینچ) ارائه دهد. این قطر تضمین می کند که آب با کل بدن – نه فقط بالای سر فرد – در تماس باشد. ANSI همچنین توصیه می کند که سر دوش بین 208.3 تا 243.8 سانتی متر (82 تا 96 اینچ) از کف باشد. حداقل دبی باید 75.7 لیتر در دقیقه (20 گالن در دقیقه) برای حداقل زمان 15 دقیقه باشد.

دوش نیز باید طوری طراحی شود که در کمتر از 1 ثانیه فعال شود و بدون دست اپراتور روی شیر (یا اهرم، دستگیره و غیره) فعال بماند. ارتفاع این شیر نباید از 173.3 سانتی متر (69 اینچ) بیشتر باشد. اگر از محفظه ها استفاده می شود، اطمینان حاصل کنید که یک ناحیه بدون مانع به قطر 86.4 سانتی متر (34 اینچ) وجود دارد.

1

ایستگاه های شستشوی چشم و چشم / صورت

ایستگاه های شستشوی چشم باید به گونه ای طراحی شوند که مایع را به طور همزمان با سرعت جریان حجمی حداقل 1.5 لیتر در دقیقه (0.4 گالن در دقیقه) به مدت 15 دقیقه به هر دو چشم برسانند. ایستگاه های شستشوی ترکیبی چشم و صورت به 11.4 لیتر در دقیقه (3.0 گالن در دقیقه) نیاز دارند. با این حال، در هر دو مورد، جریان نباید با سرعتی باشد که ممکن است به چشم آسیب برساند. فاصله دستگاه باید بین 83.8 تا 134.6 سانتی متر (33 تا 53 اینچ) از کف و حداقل 15.3 سانتی متر (6 اینچ) از دیوار یا نزدیکترین مانع باشد.

2

با استفاده از ایستگاه شستشوی چشم، کاربر باید بتواند پلک های خود را با دست باز کند و همچنان چشمان خود را در مایع نگه دارد. در مورد شستشوی چشم/صورت، کاربر باید فضای کافی داشته باشد تا زمانی که چشم‌ها و صورت هنوز در جریان هستند، پلک‌ها را با دست باز نگه دارد. همانند دوش، دستگاه نیز باید طوری طراحی شود که بتوان آن را در کمتر از 1 ثانیه فعال کرد و بدون دست اپراتور روی شیر (یا اهرم، دستگیره و غیره) با قرار گرفتن دریچه در یک سوپاپ، به کار خود ادامه داد. مکان به راحتی قابل جانمایی از آنجایی که نازل‌های ایستگاه‌های شستشوی چشم معمولاً باید از آلودگی‌های موجود در هوا محافظت شوند، دستگاه‌ها باید به گونه‌ای طراحی شوند که برداشتن این پوشش‌ها نباید نیازی به حرکت جداگانه توسط کاربر هنگام فعال کردن دستگاه داشته باشد.

شستشوی چشم / صورت خودکفا

طبق دستورالعمل سازنده نصب و نگهداری کنید. الزامات مشابهی مانند واحدهای لوله کشی در مورد توانایی دستگاه برای تهیه مایع شستشو برای حداقل 15 دقیقه، دسترسی در دسترس و ارائه مایع شستشوی ولرم اعمال می شود. دستگاه ها را به طور منظم بررسی کنید تا مطمئن شوید که مثانه منقضی نشده است. پس از فعال شدن، مثانه ها باید تعویض شوند.

ایستگاه های شستشوی شخصی

واحدهای شستشوی شخصی که برای تحویل فوری مایع شستشو طراحی شده اند، می توانند هنگام انتقال فرد به ایستگاه دائمی شستشوی چشم یا مرکز پزشکی استفاده شوند. این ایستگاه ها جایگزین نیاز به ایستگاه شستشوی چشم 15 دقیقه ای نمی شوند. تاریخ انقضای مایع باید به طور دائم بر روی دستگاه چاپ شود و مرتباً مورد بازرسی قرار گیرد. این واحدهای شستشوی شخصی یکبار مصرف هستند و قابل شارژ مجدد نیستند.

شیلنگ ها را خیس کنید

شیلنگ‌های خیس‌کننده ممکن است برای شستشوی «لکه‌ای» ناحیه‌ای که نیازی به دوش کامل نیست، برای کمک به فرد در زمانی که فرد قادر به ایستادن نیست یا بیهوش است، یا برای شستن زیر یک تکه لباس قبل از درآوردن لباس استفاده شود. استاندارد ANSI بیان می‌کند که در صورتی که شیلنگ آبکشی الزامات عملکرد ذکر شده در استاندارد را داشته باشد، ممکن است یک شوینده چشم یا شستشوی چشم/صورت در نظر گرفته شود.

3

واحدهای ترکیبی

این نام به تجهیزاتی اطلاق می شود که دارای یک لوله کشی مشترک هستند. هر یک از وسایلی مانند دوش، چشم شوی، شستشوی چشم/صورت یا شلنگ آبکشی ممکن است در این ترکیب باشد، اما معمولاً به دوش و ایستگاه شستشوی چشم اشاره دارد. مهم است که فشار و حجم مورد نیاز برای هر قطعه از دستگاه (همانطور که در بالا توضیح داده شد) با کد مطابقت داشته باشد.

تجهیزات اورژانس باید در کجا قرار گیرند؟

برای موثر بودن، تجهیزات باید در دسترس باشند. ANSI توصیه می کند که فرد بتواند در 10 ثانیه به تجهیزات برسد. از نظر عملی، در نظر داشته باشید که فردی که به تجهیزات نیاز دارد، آسیب دیده و ممکن است از دید خود استفاده نکند. ANSI خاطرنشان می کند که یک فرد متوسط می تواند 16 تا 17 متر (55 فوت) را در 10 ثانیه راه برود، اما این وضعیت جسمی و روحی فرد در شرایط اضطراری را محاسبه نمی کند.

به این ترتیب، قانون “10 ثانیه” ممکن است بسته به اثر بالقوه ماده شیمیایی اصلاح شود. در جایی که از یک ماده شیمیایی بسیار خورنده استفاده می شود، ممکن است نیاز به دوش اضطراری و ایستگاه شستشوی چشم باشد تا به ایستگاه کاری نزدیک تر باشد. به ارزیابی ریسک خود مراجعه کنید و با یک متخصص با دانش در این زمینه مشورت کنید. این واحدها باید به گونه ای نصب شوند که توسط مواد شیمیایی خورنده مورد استفاده در مجاورت آلوده نشوند.

محل هر دوش اضطراری یا ایستگاه شستشوی چشم باید با یک علامت کاملاً قابل مشاهده مشخص شود. علامت باید به شکل نمادی باشد که کارگران برای درک آن نیازی به مهارت زبانی نداشته باشند. محل باید به خوبی روشن باشد.

توصیه های دیگر شامل این است که ایستگاه دوش اضطراری یا شستشوی چشم باید:

  • تا حد امکان نزدیک به خطر واقع شود،
  • با پارتیشن از محل کار خطرناک جدا نشود،
  • قرار گرفتن در مسیری بدون مانع بین ایستگاه کاری و خطر (کارگران برای رسیدن به آنها نباید از درها عبور کنند یا از ماشین آلات یا موانع دیگر ببافند)
  • در جایی قرار داشته باشند که کارگران بتوانند به راحتی آنها را ببینند – ترجیحاً در یک الگوی ترافیک عادی،
  • قرار گرفتن در همان طبقه با خطر (بدون پله برای حرکت بین ایستگاه کاری و تجهیزات اضطراری)،
  • تا جایی که امکان دارد در نزدیکی خروجی اضطراری قرار گیرد تا هر پرسنل پاسخگوی اضطراری بتواند به راحتی به فرد دسترسی پیدا کند.
  • در منطقه ای واقع شود که آلودگی بیشتر رخ ندهد،
  • یک سیستم زهکشی برای آب اضافی تهیه کنید (به یاد داشته باشید که آب ممکن است زباله خطرناک در نظر گرفته شود و ممکن است مقررات خاصی اعمال شود)
  • با هیچ تجهیزات الکتریکی که ممکن است در صورت خیس شدن خطری ایجاد کند، تماس نداشته باشد و
  • هنگام نصب تجهیزات اضطراری در فضای باز از یخ زدگی محافظت شود.

دمای آب چقدر باید باشد؟

استاندارد ANSI 2014 توصیه می کند که آب باید “ولرم” باشد و این دما را بین 16-38 درجه سانتیگراد (60-100 درجه فارنهایت) تعریف می کند. دمای بالاتر از 38 درجه سانتیگراد (100 درجه فارنهایت) برای چشم مضر است و می تواند تعامل شیمیایی با پوست و چشم را افزایش دهد. شستشوی طولانی مدت با آب سرد (کمتر از 16 درجه سانتیگراد (60 درجه فارنهایت)) می تواند باعث هیپوترمی شود و ممکن است منجر به عدم شستشو یا دوش گرفتن برای تمام مدت زمان توصیه شده شود (ANSI 2014). در مورد سوختگی های حرارتی (آسیب های پوستی)، انجمن قلب آمریکا (2020) اشاره کرد که سوختگی های حرارتی را می توان با آب آشامیدنی خنک یا سرد در اسرع وقت و حداقل به مدت 10 دقیقه خنک کرد. (با این حال، یخ را مستقیماً روی پوست قرار ندهید.) محدوده دمایی آب ذکر نشده است. به یاد داشته باشید که هر پاشش شیمیایی باید حداقل 15 دقیقه آبکشی شود، اما زمان آبکشی می تواند تا 60 دقیقه باشد. دمای آب باید در حدی باشد که برای مدت زمان مورد نیاز قابل تحمل باشد. آبی که خیلی سرد یا خیلی گرم است تا زمانی که باید کارگران را از شستشو یا دوش گرفتن باز می دارد.

دستگاه های ضد جوش (شیر کنترل دما یا شیر حرارت دهی ترموستاتیک)، دبی سنج های ثابت و سایر دستگاه هایی که به حفظ دما و سرعت جریان ثابت کمک می کنند، نصب کنید. برای مکان های سرد یا خارج از منزل، دوش های اضطراری با لوله کشی گرم در دسترس هستند. در آب و هوای گرم، دوش های اضطراری در فضای باز نیز باید دارای یک دریچه تعدیل شونده باشند تا کارگران در معرض آب خیلی گرم قرار نگیرند.

نمونه هایی از مناطقی که ممکن است به این تجهیزات نیاز داشته باشند چیست؟

مناطق کاری و عملیاتی که ممکن است به این دستگاه ها نیاز داشته باشد عبارتند از:

  • مناطق شارژ باتری
  • آزمایشگاه ها
  • عملیات سمپاشی
  • مناطق پر گرد و غبار
  • عملیات غوطه وری
  • مناطق توزیع محصول

هنگام انتخاب و استفاده از این نوع تجهیزات اضطراری چه عوامل دیگری را باید در نظر بگیرم؟

در مورد انتخاب و استفاده از دوش های اضطراری، ایستگاه های شستشوی چشم یا واحدهای ترکیبی، عوامل زیر نیز باید به عنوان بخشی از تجزیه و تحلیل خطر در نظر گرفته شوند:

محصولات بالقوه خطرناک در محل کار فوری

همه محصولات خطرناک باید به درستی شناسایی شوند. بررسی برگه‌های داده ایمنی (SDS) و برچسب‌ها می‌تواند به ارزیابی خطر کمک کند. برای انتخاب تجهیزات چشم شوی و دوش مناسب، باید در مورد محصولاتی که استفاده می کنید و خطرات احتمالی آنها را بدانید!

تعداد کارگران در یک منطقه با یک محصول خطرناک

در مناطقی که بسیاری از کارگران از محصولات خطرناک استفاده می کنند، ممکن است بیش از یک دوش اضطراری یا ایستگاه شستشوی چشم مورد نیاز باشد. تعداد کارگرانی که از محصول استفاده می کنند را ارزیابی کنید و در صورت لزوم تجهیزات بیشتری برای اطمینان از محافظت از هر کارگر تهیه کنید.

کارگران منزوی

نصب یک زنگ صوتی یا تصویری می تواند به سایر کارگران در هنگام استفاده از دوش اضطراری یا ایستگاه شستشوی چشم هشدار دهد. اگر اتفاقاً فقط یک کارگر در آن منطقه کار می کند، زنگ هشدار بسیار مهم است. اگر فردی به طور موقت نابینا شود، ممکن است برای رسیدن به چشم شویه به کمک نیاز داشته باشد. برخی از شرکت ها دریچه ها را به صورت الکتریکی به چراغ های هشدار یا زنگ در مناطق مرکزی متصل می کنند.

راحتی و گرما

روپوش های اضافی و روکش های پا باید در نزدیکی دوش های اضطراری نگهداری شوند. لباس های آلوده باید از فرد مصدوم خارج شود. نصب یک پرده حفظ حریم خصوصی را در نظر بگیرید (اما به یاد داشته باشید که بعد قطر «بدون مانع» را همانطور که در استاندارد ANSI بیان شده است حفظ کنید).

کیفیت مایع فلاشینگ

تعویض مکرر سیال در سیستم های خوددار و تمیز کردن منظم واحدها می تواند از استفاده ناخواسته از مایع آلوده جلوگیری کند. برای جزئیات بیشتر به دستورالعمل های سازنده مراجعه کنید. حتی در ایستگاه های شستشوی چشمی لوله کشی شده، آب ممکن است حاوی آلاینده هایی مانند زنگ زدگی، رسوب و مواد شیمیایی باشد. سیستم ها باید به طور مرتب شسته و تمیز شوند.

راه حل های خنثی شده

خنثی کردن قرار گرفتن در معرض اسید با یک باز یا بالعکس منطقی به نظر می رسد. با این حال، نگرانی‌هایی وجود دارد که تلاش‌ها برای خنثی کردن آلودگی پوست یا چشم‌ها می‌تواند باعث افزایش آسیب با ایجاد موارد زیر شود:

  • تاخیر در شروع آبیاری در حالی که ارائه دهندگان کمک های اولیه به دنبال مایعات آبیاری ویژه هستند،
  • سوختگی حرارتی ناشی از گرمای ناشی از واکنش دو ماده شیمیایی، و
  • آسیب اضافی در اثر تماس با عامل خنثی کننده.

بسیار مهم است که شستشوی یک نوردهی در سریع ترین زمان ممکن آغاز شود. آب در اکثر مواقع به راحتی در دسترس است. دستورالعمل های سازنده مواد شیمیایی را دنبال کنید اما درمان را برای جستجوی یک راه حل خاص به تاخیر نیندازید.

آیا محدودیتی وجود دارد که باید از آن آگاه بود؟

دوش های اضطراری و ایستگاه های شستشوی چشم

مطالعات نشان داده اند که علیرغم توصیه به حداقل زمان شستشوی 15 دقیقه ای، کاربران معمولاً فقط قسمت های در معرض بدن را به مدت پنج دقیقه یا کمتر شستشو می دهند. دلایل همیشه مربوط به ناراحتی شدید کاربران با استفاده از آب سرد بود. در آب و هوای سرد، دمای آب در سیستم های لوله کشی داخلی می تواند در محدوده 2-7 درجه سانتی گراد (35-45 درجه فارنهایت) باشد.

حتما از تجهیزات نگهداری کنید و آب ولرم برای شستشو تهیه کنید. ANSI یک فعال سازی هفتگی را برای کمک به کاهش رسوبات و مشکلات آب راکد پیشنهاد می کند.

ایستگاه های شستشوی چشمی قابل حمل

ایستگاه های چشم شوی قابل حمل و مستقل دارای مقدار محدودی مایع هستند. در نتیجه، تعمیر و نگهداری برای اطمینان از اینکه واحدها همیشه به طور کامل شارژ می شوند بسیار مهم است.

این ایستگاه های شستشوی چشم نیز به نگهداری مداوم محلول شستشو نیاز دارند. عواملی که برای کنترل رشد باکتری ها استفاده می شوند برای دوره های زمانی محدودی موثر هستند. همچنین آمیب های کوچکی که قادر به ایجاد عفونت های جدی چشمی هستند در ایستگاه های شستشوی چشمی قابل حمل و ثابت یافت شده است. در نتیجه، نظارت بر ماندگاری محلول و تعویض محلول پس از انقضای آن بسیار مهم است.

4

بطری های شستشوی چشم

بطری های شستشوی چشم یا واحدهای شستشوی چشم شخصی مکمل ایستگاه های لوله کشی و مستقل هستند اما به هیچ وجه نمی توانند جایگزین آنها شوند. آنها قابل حمل هستند و امکان شستشوی فوری آلاینده ها یا ذرات کوچک را فراهم می کنند. با این حال، استفاده از بطری‌های چشم‌شوی برای کاربر بسیار دشوار است، به‌ویژه زمانی که تنهاست و هر دو چشم در معرض دید قرار گرفته‌اند (مثلاً باز نگه داشتن پلک‌ها در حین کار با دستگاه ناخوشایند است). همچنین، یک بطری نمی تواند هر دو چشم را به طور همزمان شستشو دهد. از آنجایی که ذخیره مایع فقط برای مدت کوتاهی دوام می آورد، بطری ممکن است نتواند چشم ها را به اندازه کافی بشویید.

5

هدف اصلی چنین واحدی تامین فلاشینگ فوری است. پس از انجام این کار، کاربر باید برای دوره شستشو و شستشوی مورد نیاز به یک چشم‌شوی مستقل یا لوله‌کشی بپردازد.

چه زمانی تجهیزات باید بازرسی و نگهداری شوند؟

یک نفر در محل کار باید مسئول بازرسی و بهره برداری (فعال سازی) دوش اضطراری، ایستگاه شستشوی چشم، واحدهای ترکیبی و شیلنگ های آبکشی در هفته تعیین شود. فعال‌سازی هفتگی کمک می‌کند تا اطمینان حاصل شود که مایع شستشو در دسترس است، همچنین خط عرضه را از رسوبات پاک می‌کند و آلودگی میکروبی ناشی از آب ساکن یا نشسته را به حداقل می‌رساند. این شخص باید سابقه امضا و تاریخ داشته باشد. استاندارد ANSI همچنین بازرسی کامل را به صورت سالانه (سالانه) توصیه می کند.

بازرسی های نگهداری پیشگیرانه باید مشکلاتی مانند نشتی شیر، گرفتگی دهانه ها و خطوط و کفایت حجم سیال را بررسی کنند. سوابق کاری این بازرسی ها باید حفظ شود. برای جلوگیری از ناکارآمدی سیستم، قطعات جایگزین باید در دسترس باشند. اگر سیستم به هر دلیلی خراب شود، باید به کارگران منطقه به درستی هشدار داده شود و از آنها محافظت شود.

تجهیزات چشم شوی شخصی باید طبق دستورالعمل سازنده بازرسی و نگهداری شوند و حداقل سالیانه برای عملکرد کلی به طور کامل بازرسی شوند.

کارگران چه نوع آموزشی باید ببینند؟

همه کارگران قبل از وقوع هر گونه شرایط اضطراری نیاز به آموزش در مورد استفاده و مکان مناسب از دوش های اضطراری یا ایستگاه های شستشوی چشم دارند. هرگز نباید تصور کرد که کارگران از قبل از رویه های مناسب آگاه هستند. دستورالعمل های کتبی باید در دسترس همه کارگران قرار گیرد و در کنار ایستگاه حمام اضطراری و شستشوی چشم نصب شود. بخشی از فرآیند آموزشی باید شامل یک تمرین “دستی” در مورد چگونگی پیدا کردن تجهیزات باشد.

استفاده از لنزهای تماسی می تواند خطرناک باشد زیرا ممکن است محصولات زیر لنز گیر کنند. هرگونه تأخیر ناشی از برداشتن لنزهای تماسی به منظور شستشوی چشم می تواند منجر به آسیب شود. آموزش باید شامل آموزش برداشتن لنز تماسی باشد.

در صورت قرار گرفتن در معرض، بلافاصله شروع به شستشوی چشم ها کنید و در اسرع وقت لنزهای تماسی را بردارید. هنگام تلاش برای برداشتن لنزهای تماسی، شستشو را به تاخیر نیندازید.

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.